Waar komt de angst om je innerlijke kind te ontmoeten vandaan?


Mensen vinden de drempel naar innerlijk kind-werk best groot, merk ik. Ze vinden het spannend of zijn bang om hun innerlijke kind te ontmoeten. En eigenlijk is dat heel normaal.


Zelf ben ik heel enthousiast over het werken met het innerlijk kind. In mijn ervaring heeft mij dat het meest vooruit geholpen, en dat doet het nog steeds. En Ik kom van ver: depressies, angsten, blokkades en fysieke problemen overheersten mijn leven.


En toch merk ik dat hoe meer ik daarover communiceer, hoe minder volk er in mijn praktijk komt.

Dat is begrijpelijk. Het gaat om de angst om je gekwetste innerlijke kind te ontmoeten. Dat deel in jezelf dat je toen, lang geleden verdrukte omdat het te pijnlijk was.

Wat er ook gebeurde, je hebt er zelfvernietigende conclusies uit getrokken. Er waren, voor het kind, ondraaglijke emoties waarvoor het geen kader had. Niemand begreep dat of zag dat en kon het daarom niet opvangen.

Het enige wat een kind dan kan doen is die gevoelens afsplitsen en naar het rijk van het onderbewuste sturen. Op dat moment is dat een kwestie van overleven, want het systeem van het kind kan dat niet dragen en het zou bezwijken. Een overlevingsstrategie ontstaat.

Als nu dus het idee geopperd wordt om terug naar die pijnlijke momenten te gaan schiet je overlevingsstrategie in actie en roept: nee, niet doen, dat is levensgevaarlijk!

Nu ben je echter volwassen en je systeem kan de emotie wel aan. Bovendien krijg je van de therapeut het kader en de ondersteuning om je emoties te plaatsen en te verwerken. Zo krijgt het kind alsnog de aandacht en de zorg die het toen zo nodig had.

Het is ook goed om te beseffen dat het niet is omdat die emoties en vernietigende conclusies in het onbewuste zitten, dat ze onschadelijk zijn. Die emoties komen toch te pas en te onpas naar boven. En de conclusies, zoals: ik ben niet goed genoeg, ik had beter niet bestaan,…, vormen duchtig mee je leven.

Eigenlijk is het enger om niet met innerlijke kind healing bezig te zijn dan om het wel te doen.

Dan wil ik nog iets zeggen over de opstellingen van het verlangen. Zo’n opstelling beginnen we met het formuleren van een verlangen dat met je gevoel resoneert. Daarin ligt besloten dat je precies dat zult te zien krijgen wat je op dat moment aan kan. Je krijgt lang niet alles in één keer op je bord. We gaan er in stapjes naar toe.


Marie Pons

304 keer bekeken